จัดประวัติศาสตร์อิสราเอลไว้ในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ เริ่มตั้งแต่มนุษย์อาศัยอยู่ในถ้ำ

เมื่อประมาณ ก.ค.ศ. 10,000 และจบลงในสมัยของเราซึ่งใกล้ ค.ศ. 2000

รวมประวัติศาสตร์ทั้งหมด 12,000 ปี

แต่ประวัติศาสตร์อิสราเอลมีเพียงหนึ่งในหกของระยะเวลาดังกล่าว

คือตั้งแต่ ก.ค.ศ. 2000 จนถึงเวลาหลังจากที่พระเยซูคริสต์ประสูติเล็กน้อย

แผนภูมิแสดงประวัติศาสตร์อิสาราเอลในประวัติศาสตร์มนุษย์ชาติ แผ่นที่ 1

บทที่ 1 บรรพชนต้นตระกูลอิสราเอล (ประมาณ ก.ค.ศ. 200-1550)

ประวัติศาสตร์ช่วงนี้เป็นช่วงที่ประชาชนเร่ร่อนเลี้ยงสัตว์กำลังแสวงหาที่สำหรับตั้งถิ่น

ฐานเพื่อทำมาหากิน ในบรรดาคนเหล่านั้นมีอับราฮัมและเชื้อสายของท่านคือ อิสอัค

เอซาว ยาโคบ และบุตรชายสิบสองคนของยาโคบซึ่งมีโยเซฟรวมอยู่ด้วย พวกเขา

อพยพออกจากเมโสโปเตเมียไปยังปาเลสไตน์และอียิปต์ หลังจาก ก.ค.ศ. 1550 อียิปต์

สามารถกอบกู้เอกราชกลับคืนมาจากชนชาติเร่ร่อนที่เข้ามาตั้งถิ่นฐาน พวกอิสราเอล

จึงกลายเป็นทาสในประเทศอียิปต์

บทที่ 2 การอพยพ (ประมาณ ก.ค.ศ. 1550-1250)

ประวัติศาสตร์ช่วงนี้อียิปต์มีอำนาจมาก สามารถควบคุมดินแดนปาเลสไตน์ได้ ส่วนใหญ่

เชื้อสายของอับราฮัมตกเป็นทาสในอียิปต์ ต่อมาโมเสสได้รับการทรงเรียกจากพระเจ้า

ให้นำอิสราเอลออกจากอียิปต์ไปภูเขาซีนาย ที่นั้นพวกเขาได้ทำพันธสัญญากับพระเจ้า

และได้รับพระบัญญัติสิบประการซึ่งเป็นแนวทางสำหรับการรับใช้พระเจ้าและปฏิบัติต่อ

กันและกัน

บทที่ 3 อิสราเอล 12 เผ่า (ประมาณ ก.ค.ศ.1250-1000)

ช่วงนี้ประเทศอียิปต์อ่อนกำลังลงจนแทบไม่มีอำนาจควบคุมปาเลสไตน์ คนเผ่าเร่ร่อน

หลายเผ่ารวมทั้งอิสราเอลกำลังต่อสู้กันเพื่อช่วงชิงอำนาจปกครองแผ่นดินปาเลสไตน์

โยชูวานำอิสราเอลเข้าสู่แผ่นดินปาเลสไตน์ มีผู้วินิจฉัยจำนวนหนึ่งที่พระเจ้าทรงเรียกให้

เป็นผู้นำทำหน้าที่ช่วยเหลือพวกเขาเมื่อเกิดความขัดแย้งกับคนต่างชาติ ซึ่งมีพวก

ฟีลิสเตียเป็นคู่อริที่อันตรายที่สุด

บทที่ 4 กษัตริย์องค์แรกๆ ของอิสราเอล (ประมาณ ก.ค.ศ. 1000-922)

ช่วงนี้พวกฟีลิสเตียเป็นเผ่าที่คุกคามอิสราเอลอย่างหนัก ไม่มีผู้วินิจฉัยคนใดสามารถ

ยับยั้งพวกฟีลิสเตียที่กำลังเข้าคุกคามดินแดนของพวกอิสราเอลได้ ซามูเอลจึงเลือก

ซาอูลและดาวิดให้เป็นกษัตริย์ของพวกอิสราเอลโดยให้กษัตริย์เป็นผู้สร้างกองทัพเพื่อ

พิชิตดินแดนปาเลสไตน์ กษัตริย์ซาอูลล้มเหลว แต่กษัตริย์ดาวิดประสบความสำเร็จ

อย่างใหญ่หลวง สามารถเอาชนะพวกฟีลิสเตียและราชอาณาจักรต่าง ๆ ที่อยู่รอบๆ

ปาเลสไตน์ ยุคนี้เป็นยุคที่อิสราเอลมีอำนาจสูงสุด กษัตริย์ซาโลมอนโอรสของดาวิดได้

สร้างพระวิหารและอาคารต่าง ๆ มากมายที่กรุงเยรูซาเล็ม

แต่ก็เก็บภาษีประชาชนอย่างหนัก

บทที่ 5 สองราชอาณาจักร (ประมาณ ก.ค.ศ. 922-802)

หลังจากที่ซาโลมอนสิ้นพระชนม์แล้วก็เกิดสงครามกลางเมืองในอิสราเอล ทำให้ราช

อาณาจักรถูกแบ่งเป็นสองส่วน ราชอาณาจักรยูดาห์อยู่ด้านใต้ปกครองโดยกษัตริย์

ราชวงศ์ดาวิด ราชอาณาจักรอิสราเอลอยู่ด้านเหนือปกครองโดยกษัตริย์ที่พวกผู้เผย

พระวจนะเป็นผู้เลือกสรร

บทที่ 6 สมัยจักรวรรดิอัสซีเรียเรืองอำนาจ (ประมาณ ก.ค.ศ. 802-610)

ช่วงต้นของบทนี้ไม่มีชาติใดที่มีอำนาจมากพอที่จะเข้าควบคุมอิสราเอล ทั้งสองราช

อาณาจักรจึงมีสันติสุขและเจริญรุ่งเรือง แต่ผู้เผยพระวจนะอาโมสและโฮเชยาประณาม

ความอยุติธรรมในสังคม ท่านทั้งสองเตือนภัยที่กำลังจะมาถึง กษัตริย์องค์ใหม่ของอัส

ซีเรียขึ้นครองอำนาจ และสามารถพิชิตราชอาณาจักรอิสราเอลได้เมื่อ ก.ค.ศ. 721

ประชาชนถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลย ส่วนราชอาณาจักรยูดาห์ยอมจำนน แต่ก็ก่อการ

กบฏบ่อยครั้งแต่ก็ถูกอัสซีเรียควบคุมไว้ได้ โดยที่อียิปต์ไม่ได้ให้ความช่วยเหลือ ผู้เผย

พระวจนะอิสยาห์ขอร้องให้ประชาชนวางใจในพระเจ้า

บทที่ 7 สมัยจักรวรรดิบาบิโลนเรืองอำนาจ (ประมาณ ก.ค.ศ. 610-539)

หลังจากนั้นอัสซีเรียก็อ่อนอำนาจลง ถูกสามประเทศรุกราน คืออียิปต์ มีเดีย และบาบิ

โลน เมื่ออัสซีเรียพ่ายแพ้จักรวรรดิก็ถูกแบ่งปันกัน อียิปต์พยายามกลับมาควบคุม

ปาเลสไตน์อีกแต่ก็พ่ายแพ้บาบิโลนที่คาร์เคมิช (ก.ค.ศ. 605) ยูดาห์พยายามเรียกร้อง

เอกราชของตน แต่ก็พ่ายแพ้บาบิโลน (ก.ค.ศ. 597) หลังจากยูดาห์เป็นกบฏบาบิโลนก็

บุกโจมตีอีก (ก.ค.ศ. 587) และทำลายกรุงเยรูซาเล็มพร้อมทั้งพระวิหารพังพินาศ พวกผู้

นำของยูดาห์ถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลยที่บาบิโลน

บทที่ 8 สมัยจักรวรรดิเปอร์เซียเรืองอำนาจ (ประมาณ ก.ค.ศ. 539-331 )

ไซรัสกษัตริย์แห่งเปอร์เซียพิชิตบาบิโลนได้เมื่อ ก.ค.ศ. 539 พระองค์ทรงอนุญาตให้พวก

ยิวกลับไปยูดาห์เพื่อสร้างพระวิหารในกรุงเยรูซาเล็มขึ้นใหม่ เกิดความยุ่งยาก

หลายอย่าง กว่าจะสร้างสำเร็จได้ก็ล่วงเลยไปถึงปี ก.ค.ศ. 516 ในปี ก.ค.ศ. 445 เนหะมีย์

ได้รับอนุญาตให้กลับไปยูดาห์เพื่อซ่อมแซมกำแพงเมืองและสถาปนามณฑลยูดาห์

ประมาณ ก.ค.ศ. 397 เอสราเดินทางจากบาบิโลนพร้อมกับหนังสือห้าเล่มแรกของพัน

สัญญาเดิม ซึ่งเป็นหนังสือที่ใช้เป็นแนวทางในการดำเนินชีวิตของอิสราเอล

บทที่ 9 สมัยจักรวรรดิกรีกเรืองอำนาจ (ประมาณ ก.ค.ศ. 331-65)

อเล็กซานเดอร์มหาราชแห่งประเทศกรีกพิชิตเปอร์เซียได้ หลังจากที่พระองค์สิ้นพระ

ชนม์กรีกก็ยังปกครองต่อไป ปี ก.ค.ศ. 323-198 ทอเลมีราชวงค์กรีกซึ่งอยู่ที่อียิปต์มี

อำนาจปกครองพวกยิว ในปี ก.ค.ศ. 198 เซลูคัสเข้าควบคุมปาเลสไตน์ กษัตริย์อันทิโอก

ที่ 4 พยายามทำลายศาสนายิว บังคับให้ปฏิบัติตามธรรมเนียมกรีก ยิวกลุ่มหนึ่งเรียกว่า

พวกแมคคาบีได้นำประชาชนต่อต้าน ในที่สุดก็สามารถเลือกกษัตริย์ของพวกตนขึ้นปก

ครองยูดาห์

บทที่ 10 สมัยจักรวรรดิโรมันเรืองอำนาจ (ประมาณ ก.ค.ศ. 65 - ค.ศ. 70)

ความขัดแย้งเกิดขึ้นท่ามกลางพวกแมคคาบี พวกเขาจึงเชิญพวกโรมันมาตัดสินว่าจะ

เลือกใครเป็นกษัตริย์ พวกโรมันแต่งตั้งอันทิปาสให้เป็นผู้ปกครองยูดาห์ และเฮโรดมหา

ราชเป็นกษัตริย์องค์แรกที่ปกครองปาเลสไตน์ พระเยซูคริสต์ประสูติในรัชกาลนี้

คริสเตียนเกิดขึ้นจากชีวิตและพันธกิจของพระเยซูคริสต์ ชาวยิวต่อต้านคริสต์ศาสนา

และขอร้องชาวโรมันให้ทำลายเสีย ภายหลังยิวก่อการกบฏ จึงถูกลงโทษด้วยการ

ทำลายกรุงเยรูซาเล็ม รัฐยิวจึงถึงกาลอวสาน (ค.ศ. 70)